Al gauw komt hij Kristal tegen, die onder een boom een beetje voor zich uit zit te neuriën.
"Waar ga jij naar toe met die goudvis?", vraagt ze.
"Ik ga de wijde wereld in" zegt Kabeljauw. "Ik ben op zoek naar het nut".
"Ik ga mee " zegt Kristal, "ik help je zoeken. Wacht even." En ze komt terug met een grote plunjezak die ze over haar schouder werpt.
"Wat zit daarin?" vraagt Kabeljauw.
"Gedroogde appeltjes" knikt Kristal. "Je weet maar nooit." "Hmmm," denkt kabeljauw, "dat lijkt me nuttig." "Hoe heet jij eigenlijk," vraagt Kristal. "Ik heet Kristal." "Ik heet Kabeljauw. Moet je nu niet vreselijk hard lachen? "Nee" zegt Kristal. "Waarom?" "Nou, om mijn naam. Iedereen moet altijd schuddebuiken van het lachen als ik zeg dat ik Kabeljauw heet." "O", zegt Kristal.

Na een dag en een avond lopen staan Kristal en Kabeljauw bij een driesprong. Een driesprong is een punt in de weg waar je drie kanten op kan. En dan moet je wel heel goed weten wélke kant je op wilt.

Er staat drie borden bij de driesprong:

• Naar rechts,
• Naar links , en;
• Niet naar links en niet naar rechts.

"Tja" bromt Kabeljauw "Wat doen we nou". Hij gaat erbij zitten. Het wordt ook al aardig donker.
"Weet je wat", zegt hij "laten we er een nachtje over slapen. Geef mij eens zo'n appeltje!"

Nadat ze samen een appeltje hebben gegeten, krult Kristal zich op als een poes en valt direct in slaap. Kabeljauw ligt de hele nacht met open ogen.

"Naar links.... naar rechts... of niet naar links en niet naar rechts...." mijmert hij. "Naar links... naar rechts... of niet naar links en niet naar rechts... "

Als de eerste zonnestraaltjes over zijn gezicht kriebelen merkt hij dat hij toch geslapen heeft.

"Ik heb het!" roept hij. "De waarheid ligt in het midden!!" .

Ze pakken hun spullen en gaan de richting op van het bordje: Niet naar links en niet naar rechts